جك لمون با نام كامل و حقيقي "جان اولر لمون سوم" در يك خانواده به نسبت مرفه در هشتم فوريه 1925 در نیوتون _ماساچوست آمریکا_ به دنيا آمد. پدر او رئیس یک کارخانه شیرینی پزی بود. جک پس از پايان تحصيلاتش به نيروي دريايي پيوست. اما تا پايان در آن جا ماندني نشد و به نيويورك رفت و در آن جا هنرپيشه شد. جک قبل از هنرپیشه شدن مدتی را نیز در رادیو و کلوبها به نوازندگی پیانو پرداخت.
جك لمون در طول دوران بازیگریش هشت بار نامزد دریافت جايزه اسكار شد که دو تاي آنها را برد. اولي در سال 1956 حاصل آمد که وی اسكار نقش دوم مرد را برای فيلم «آقای رابرتز» برد و دومی اسكار نقش اول مرد بود كه براي فيلم «ببر را نگه دار» در سال 1974 به او تعلق گرفت. جك لمون حتي براي بازي در فيلم «گمشده» سال 1982 از سوي كارشناسان تحسين شد و بخاطر همين نقش براي هشتمين بار كانديداي اسكار شد كه البته آن را نبرد اما در عوض جايزه بهترين بازيگر مرد را در جشنواره معتبر كن فرانسه به خود اختصاص داد. این فیلم يك اثر سياسي بود و ناراحتي هاي يك پدر را بخاطر ناپديدشدن پسرش در ناآرامي هاي سياسي شيلي پس ازكودتاي نظامي سال 1973اين كشور نشان مي داد. جک لمون در این فیلم در کنار "سيسي اسپيك" به هنرنمایی پرداخت.

رابرت ماریو دنیرو جونیور بازیگر ایتالیایی‌تبار در هفدهم آگوست 1943 در نیویورک بدنیا آمد. پدرش شاعر، مجسمه ساز و نقاش بود. مادرش ویرجینیا آدمیرال نیز یک نقاش بود که مدت کوتاهی پس از تولد رابرت از پدر او جدا شد. او در ایتالیای کوچک، نیویورک، برانکس بزرگ شد. به خاطر خجالتی بودن و جثه کوچکش به Bobby Milk معروف شد. در ده سالگی اولین نقشش را در تئاتری در نقش شیر جادوگر اوز بازی کرد ولی بعدا برای پیوستن به یک گروه خیابانی تئاتر را کنار گذاشت. ولی در شانزده سالگی بازی در نمایش خرس اثر چخوف او را به دنیای بازیگری برگرداند تا او اولین چک دستمزدش را به عنوان بازیگر دریافت کند.
دنیرو پس از آموزشهایی که زیر نظر استلا آدلر و لی استراسبرگ دید کار حرفه ای خود را در زمینه بازیگری به طور نامنظم در برادوی و بعضا تبلیغات تجاری برای تلوزیون آغاز نمود. اولین حضور او در فیلم « سه اتاق در منهتن » در سال 1965 بود که در آن به عنوان سیاهی لشگر و به عنوان مشتری رستوران در یکی از سکانسهای فیلم ظاهر شد. در همان سال موفق به دریافت پیشنهاد بازی در یک نقش کوچک که به همراه صحبت کوتاهی بود برای فیلم «میهمانی عروسی» محصول سال 1966 گردید. آشانایی او با یکی از دستیاران "برایان دی پالما" برای او شانسی بود برای گرفتن اولین نقش اصلی در فیلم «تبریکات» محصول 1968که متأسفانه فیلم موفقی نبود. هر سه فیلم اول دنیرو با شکست همراه بود.
اولین موفقیت رابرت در برابر دوربین با فیلم «Bloody Mama» در سال 1970 به دست آمد. این فیلم درهای ورود او به هالیوود را گشود و او توانست به بزرگترین مرکز فیلمسازی جهان وارد شود تا بتواند تبدیل به بزرگترین هنرپیشه سینما شود. رابرت کماکان به ایفای نقشهای ارزان مشغول بود تا نقشی را در برابر "مایکل موریارتی" برای فیلم «طبل را آهسته بنواز» محصول 1973 ایفا نمود. ایفای نقش یک بازیگر حرفه ای بیسبال ساده اندیش که از بیماری Hodgkins رنج می برد، باعث شد تا او بتواند جایزه بهترین بازیگر نقش مکمل را از "New York Film Critics" دریافت کند. در همان سال ایفای نقشی در فیلم «Mean Streets» اثر کارگردان بزرگ سینما "مارتین اسکورسیزی" به همراهی "هاروی کیتل" شروعی برای مجموعه ای از کارهای مشترک او با این کارگردان بزرگ شد. موفقیت بزرگ بعدی دنیرو هنگامی بود که "فرانسیس فورد کاپولا" او را برای نقش دون کورلئونه جوان در فیلم "پدرخوانده دو" محصول 1974 انتخاب کرد. ارائه شخصیتی چند لایه در این فیلم با آن لهجه قوی و شیرین سیسیلی که نتیجه ساعتها تمرین و مطالعه بود منجر به دریافت اولین جایزه اسکار برای بهترین بازیگر نقش مکمل مرد شد...

آلفردو جیمز پاچینو  (Alfredo James Pacino)در 25 آپریل 1940 در محله هارلم شرقی _نیویورک سیتی_ از پدر و مادری ایتالیایی به دنیا آمد. پدرش سالواتور پاچینو _زاده شهر کورلئونه_ کارمند شرکت بیمه و مادرش رز پاچینو _دارای نژاد امریکایی، ایتالیایی_ خانه دار بود و پدربزرگ و مادربزرگ او در اصل اهل سیسیل بودند. او تنها فرزند خانواده بود. پدر و مادرش هنگامیکه آلفرد تنها دو سال داشت از هم جدا شدند و او و مادرش به همراه پدربزرگ و مادر بزرگش به محله فقیر نشین برونکس زو نقل مکان کردند.
آلفردوی کوچک بچه بسیار حساسی بود و والدین مادرش چنان از اوحمایت و مراقبت می کردند که او تا سن هفت سالگی حق بیرون رفتن از خانه را نداشت. اما پس از هفت سالگی توانست همراه مادرش به سینما برود. او مجذوب هنر بازیگران شد. در مدرسه شاگرد خیلی موفقی نبود اما همیشه در تمامی نمایش‌های مدرسه خوش می‌درخشید. معلمانش متوجه استعداد خدادادی او شدند و غالبا از او می‌خواستند تا کتاب مقدس را با صدای بلند بخواند اما اینکار او را ارضا نمی‌کرد. در سن چهارده سالگی بعد از تماشای نمایشنامه‌ای از چخوف تصمیم گرفت وارد عرصه بازیگری شود و برای همین وارد دبیرستان هنرهای زیبا شد اما از آنجایی که بجز درس انگلیسی در هیچکدام از دروس موفقیتی به دست نیاورد درسن هفده سالگی دبیرستان را ترک کرد.
پاچینو همانند بسیاری از بازیگران سینما شغلهای متفاوتی مانند پیغام رسان راهنمای سینما و سرایداری آپارتمان را تجربه کرد و در کنار آن به کلاسهای بازیگری می رفت و سپس به استودیوی هربرت برگف پیوست. در سال 1961 به جرم حمل اسلحه غیر مجاز توقیف شد. مادر او مشوق اصلیش بود اما متاسفانه هنگامیکه پاچینو 23 سال داشت مادرش را طی یک بیماری از دست داد و این ضریه سنگینی برای او بود. او تصمیم گرفت به خواسته مادرش جامه عمل بپوشاند و روزی بازیگر بزرگی شود. از سال 1967 در نمایشهای ریز و درشت بسیاری ایفای نقش کرد. از سال 1970 به بعد به نظر می‌رسید در کار خود پختگی لازم را یافته و سبک خود را پیدا کرده است اما او هنوز ستاره رسانه ها نشده بود.

پل لئونارد نيومن 26 ژانويه سال 1925 در کليولند، ايالت اوهايو، متولد شد. خانواده وي مرفه بودند و پدرش تاجري موفق در زمينه فروش لوازم ورزشي بود. در دوران کودکي کمتر کسي از اعضاي خانواده گمان مي‌‌کرد که پل در آينده به بزرگترين بازيگر سينما در عصر خود بدل شود. مادرش معتقد بود که پل چهره مناسب و فيزيک دوست‌ داشتني‌اي دارد و ممکن است بتواند به عنوان مدل در آينده کاري پيدا کند. اما پدرش معتقد بود که پل مي‌بايست تجارت خانوادگي را ادامه دهد. پدرش ريشه‌اي آلماني - يهودي داشت و مادرش يک ايرلندي کاتوليک بود. پل در دوران کودکي به فوتبال آمريکايي علاقه‌مند شد و مطمئن بود که در آينده يکي از قهرمانان مطرح و موفق اين رشته خواهد شد. هنگامي که پدرش از او خواست در دانشکده به رشته اقتصاد بپردازد، پذيرفت. اما اگر چه در اين رشته با جديت به مطالعه پرداخت و به نظر دانشجوي موفقي مي‌آمد ولي نتيجه امتحانات رضايت‌بخش نبود و خيلي زود همه فهميدند که او به درد اين رشته نمي‌خورد.

نام کامل : مارتین لوچیانو اسکورسیزی
نام هنری : مارتین اسکورسیزی
حرفه : کارگردان _ فیلمنامه نویس _ تهیه کننده
متولد 17 نوامبر 1942_ نیویورک

اسکورسیزی در فلاشینگ نیویورک و در خانواده‌ای ایتالیایی آمریکایی به دنیا آمد. مارتین کودک نحیف و رنجوری بود که اکثر اوقات به خاطر بیماری آسم در خانه به سر می‌برد. مادر و پدرش که هر دو متولد 1912 بودند و هر دویشان هم در دهه نود از دنیا رفتند در آن زمان در صنعت پوشاک مشغول بودند و در همان مواقع بود که مارتین هوای سینما به سرش زد. به همین خاطر آرزوی اصلی‌اش را که کشیش ‌شدن بود رها کرد و از مدرسه علوم مذهبی مستقیما به دانشگاه فیلمسازی نیویورک رفت تااینکه در سال 1966 مدرک تحصیلی اش را دریافت کرد.
او پس از فارغ‌التحصیلی شروع به ساخت فیلم‌های کوتاهی کرد که مشهورترین آنها « صورت‌تراشی بزرگ (1967) » بود که شخص بی‌نامی را نشان می‌داد که مشغول تراشیدن صورتش است و آنقدر این کار را ادامه می‌دهد تا این که صورتش پر از خون شده و در ادامه با تیغ گلویش را می‌برد. فیلم کنایه‌ای از مداخله آمریکا در جنگ ویتنام بود و نام دیگر فیلم نیز به همین علت « ویتنام 67 » بود. این فیلم کوتاه با وجود نگرانی‌هایی که از لحاظ موضوعی ایجاد کرده بود، نوید آینده روشنی برای این فیلمساز جوان می‌داد.
اسکورسیزی در سال 1967 اولین فیلم بلندش با نام « کی داره در می زنه؟ » را ساخت که یک فیلم سیاه و سفید با بازی هاروی کایتل و تدوین تلما شون میکر بود. اتفاقا بعدها همین دو نفر به مدت طولانی همکاریشان را با او ادامه دادند. در این فیلم کاملا سبک کاری اسکورسیزی و مضمون مورد علاقه‌اش که بعدها در خیابان‌های پایین شهر آن را ادامه داد واضح بود. همان زندگی خیابانی ایتالیایی آمریکایی‌های نیویورک، تدوین سریع،‌ موسیقی پس‌زمینه الکترونیک راک و همان مرد نقش اول به دردسر افتاده.

جک نیکلسن در 22 آوریل 1937 در نیویورك بدنیا آمد. مادرش او را به وطن خود یعنی نپتون واقع در نیوجرسی، جایی كه توسط مادربزرگش بزرگ شده بود آورد، در حالی كه همیشه فكر می‌كرد مادر واقعی‌اش، خواهر بزرگ‌تر اوست. جک از موقعیت واقعی‌اش بی‌خبر بود تا اینكه در 1974 توسط خبرنگاری كه درباره زندگی او تحقیق می‌كرد از آن آگاه شد. اما جزئیات این مسئله نامعلوم ماند چون در آن زمان هم مادر و هم مادربزرگش مرده و رازهایشان را با خود به گور برده بودند. در نتیجه نیكلسون هیچ تصوری از پدر واقعی‌اش نداشت. اما به هر حال این واقعیتی بود که می‌بایست پذیرفته می‌شد.
مادر نیكلسون ـ كه خودش او را خواهر خود می‌دانست ـ رقصنده و بازیگر بااستعدادی بود و توانسته بود خود را بر روی صحنه مطرح كند. پدربزرگ جك، كه در زندگی او نقش پدرش را بازی می‌كرد، جك را به سینما و همچنین میخانه ها می‌برد. این مرد در سال 1955 به خاطر نوشیدن بیش از حد مشروب، مرد. جك، جوان خوش چهره و شادی بود. او وارد دبیرستانی در Manasquan در نیوجرسی شد ولی تحصیلش را ادامه نداد. او هم‌چنین در بسیاری از نمایش‌های مدرسه‌اش بازی می‌كرد. وقتی هفده ساله بود در سفری كه به كالیفرنیا برای دیدن خواهرش رفت تصمیم جدی گرفت كه بازیگر شود.
او به عنوان پسر پیغام رسان در واحد كارتون MGM مشغول به کار شد و بازیگری را در گروهی بنام «بازیگران تئاتر حلقه» تعلیم دید و به همراه این گروه شروع به اجرا بر صحنه تئاتر و هم‌چنین تلویزیون كرد.

استنلی كوبریك در روز سه شنبه بیست و ششم جولای 1928 در برانكس نیویورك متولد شد. پدرش جك كوبریك، پزشك و مادرش گرترود پرولر زنی از یك خانواده یهودی بود كه اغلبشان از اتریش به آمریكا آمده بودند. كوبریك دانش آموز خوبی نبود و هنگامی كه اولیای مدرسه پدر و مادرش را برای مشورت درباره وضع تحصیلی او خواندند، آن ها گفتند كه استنلی از همه ظرفیت های خود استفاده نمی كند. پدر و مادر استنلی تصمیم گرفتند كه او را نزد دایی اش در كالیفرنیا بفرستند و سال بعد كه استنلی بازگشت در كلاس هشتم ثبت نام كرد. در 13 سالگی پدرش به او دوربینی هدیه داد و همچنین در كتابخانه ای عضوش كرد و در همین زمان با او شطرنج هم بازی می كرد. این فعالیت های جدید یعنی عكاسی و شطرنج، تاثیر زیادی در شكل گیری شخصیت كوبریك داشت. او اولین عكس خود را به مجله Look فروخت و در روزنامه دبیرستان ویلیام تافت مشغول به فعالیت شد. در همان زمان در گروه Taft assembly مدرسه عضو بود و با دوست صمیمی اش هفته ای دوبار به سينما مي رفت.
در سال 1946 با میانگین 67 از دبیرستان فارغ التحصیل شد و به علت نمرات پایین نتوانست وارد كالج شود. یكی از دبیران هنری مدرسه اش، او را توجیه كرد كه عكس هایش هنری هستند و او می تواند عكاس خوبی باشد و كوبریك در 17 سالگی به عنوان عكاس ثابت مجله Look مشغول به كارشد و به مدت سه سال سراسر آمریكا را زیر پا گذاشت. سفرهای كاری كوبریك و عكاسی، چشمانش را به دنیا و ماجراهای آن گشود و موجب عطش آموختن در او شد. او به عنوان مستمع آزاد در كلاس های كلمبیا یونیورسیتی شركت می كرد و در كلاس های لیونل تریلینگ و مارك ون دورن و ... به عنوان دانشجوی مانیتورحضور داشت. در موزه ی هنرهای مدرن و در جلسات نمایش فیلم آن حضور می یافت و درمیدان پارك برای پول شطرنج بازی می كرد.