جك لمون با نام كامل و حقيقي "جان اولر لمون سوم" در يك خانواده به نسبت مرفه در هشتم فوريه 1925 در نیوتون _ماساچوست آمریکا_ به دنيا آمد. پدر او رئیس یک کارخانه شیرینی پزی بود. جک پس از پايان تحصيلاتش به نيروي دريايي پيوست. اما تا پايان در آن جا ماندني نشد و به نيويورك رفت و در آن جا هنرپيشه شد. جک قبل از هنرپیشه شدن مدتی را نیز در رادیو و کلوبها به نوازندگی پیانو پرداخت.
جك لمون در طول دوران بازیگریش هشت بار نامزد دریافت جايزه اسكار شد که دو تاي آنها را برد. اولي در سال 1956 حاصل آمد که وی اسكار نقش دوم مرد را برای فيلم «آقای رابرتز» برد و دومی اسكار نقش اول مرد بود كه براي فيلم «ببر را نگه دار» در سال 1974 به او تعلق گرفت. جك لمون حتي براي بازي در فيلم «گمشده» سال 1982 از سوي كارشناسان تحسين شد و بخاطر همين نقش براي هشتمين بار كانديداي اسكار شد كه البته آن را نبرد اما در عوض جايزه بهترين بازيگر مرد را در جشنواره معتبر كن فرانسه به خود اختصاص داد. این فیلم يك اثر سياسي بود و ناراحتي هاي يك پدر را بخاطر ناپديدشدن پسرش در ناآرامي هاي سياسي شيلي پس ازكودتاي نظامي سال 1973اين كشور نشان مي داد. جک لمون در این فیلم در کنار "سيسي اسپيك" به هنرنمایی پرداخت.

‏در سفری به افغانستان برای معرفی محصول جدید صنایع استارک به نام موشک جریکو، کاروان نظامی همراه تونی ‏استارک مورد حمله قرار گرفته و تونی زخمی می شود. تروریست ها بدن نیمه جان وی را به مخفی گاه خود برده و در ‏آنجا تونی توسط اسیر دیگری به نام دکتر ینسن مورد مداوا قرار می گیرد. اما باید باطری بزرگی را برای جلوگیری از ‏رسیدن ترکش ها به قلب اش با خود به این طرف و آن طرف بکشد. تروریست ها از تونی می خواهند تا برایشان ‏موشک های جریکو بسازد. اما تونی به همراه دکتر ینسن به موازات این کار زرهی بسیار مقاوم و مکانیکی تولید می ‏کند و موفق به فرار از چنگ تروریست ها می شود.
در بازگشت به آمریکا، تونی رآکتور کوچکی برای بدن خود ساخته ‏و سپس اعلام می کند از این پس صنایع استارک در زمینه اسلحه سازی فعالیت نخواهد کرد. اما اوبادیا استن شریک وی ‏از این تصمیم راضی نیست. تونی نیز در آزمایشگاه مجهز خود دست به کار تکمیل زره ابداعی خود می شود. هدف او ‏حفاظت از مردم و تامین صلح است و به زودی شهرتی فراگیر در میان مردم با عنوان مرد آهنی پیدا می کند. ولی ‏همزمان با اعلام هویت واقعی مرد آهنی توسط تونی، خبر می رسد که تروریست ها با سلاح های ساخت صنایع ‏استارک و به ویژه موشک جریکو مجهز شده اند.

Directors: Matthew O'Callaghan, Todd Wilderman co-director
Genre: Animation | Adventure | Comedy | Family
Plot: Mr. Weenie, a domesticated dachshund, escapes to join the rebellion of forest animals.
Issued: USA, Reel FX Creative Studios / Sony Pictures Animation
Duration: 01: 13:18
Sound: Dublirovannoe

Mike Epps ... Boog (voice)
Noel McHale ... Elliot (voice)
Jane Krakowski ... Giselle (voice)
Jacquie Barnbrook ... Fifi's Owner (voice)
Cody Cameron ... Mr. Weenie (voice)
Crispin Glover ... (voice)
Olivia Hack ... Charlene (voice)
Sean Mullen ... Roger (voice)
Steve Schirripa ... (voice)
Larramie Doc Shaw ... Hunter
Hans Tester ... Additional Voices

رابرت ماریو دنیرو جونیور بازیگر ایتالیایی‌تبار در هفدهم آگوست 1943 در نیویورک بدنیا آمد. پدرش شاعر، مجسمه ساز و نقاش بود. مادرش ویرجینیا آدمیرال نیز یک نقاش بود که مدت کوتاهی پس از تولد رابرت از پدر او جدا شد. او در ایتالیای کوچک، نیویورک، برانکس بزرگ شد. به خاطر خجالتی بودن و جثه کوچکش به Bobby Milk معروف شد. در ده سالگی اولین نقشش را در تئاتری در نقش شیر جادوگر اوز بازی کرد ولی بعدا برای پیوستن به یک گروه خیابانی تئاتر را کنار گذاشت. ولی در شانزده سالگی بازی در نمایش خرس اثر چخوف او را به دنیای بازیگری برگرداند تا او اولین چک دستمزدش را به عنوان بازیگر دریافت کند.
دنیرو پس از آموزشهایی که زیر نظر استلا آدلر و لی استراسبرگ دید کار حرفه ای خود را در زمینه بازیگری به طور نامنظم در برادوی و بعضا تبلیغات تجاری برای تلوزیون آغاز نمود. اولین حضور او در فیلم « سه اتاق در منهتن » در سال 1965 بود که در آن به عنوان سیاهی لشگر و به عنوان مشتری رستوران در یکی از سکانسهای فیلم ظاهر شد. در همان سال موفق به دریافت پیشنهاد بازی در یک نقش کوچک که به همراه صحبت کوتاهی بود برای فیلم «میهمانی عروسی» محصول سال 1966 گردید. آشانایی او با یکی از دستیاران "برایان دی پالما" برای او شانسی بود برای گرفتن اولین نقش اصلی در فیلم «تبریکات» محصول 1968که متأسفانه فیلم موفقی نبود. هر سه فیلم اول دنیرو با شکست همراه بود.
اولین موفقیت رابرت در برابر دوربین با فیلم «Bloody Mama» در سال 1970 به دست آمد. این فیلم درهای ورود او به هالیوود را گشود و او توانست به بزرگترین مرکز فیلمسازی جهان وارد شود تا بتواند تبدیل به بزرگترین هنرپیشه سینما شود. رابرت کماکان به ایفای نقشهای ارزان مشغول بود تا نقشی را در برابر "مایکل موریارتی" برای فیلم «طبل را آهسته بنواز» محصول 1973 ایفا نمود. ایفای نقش یک بازیگر حرفه ای بیسبال ساده اندیش که از بیماری Hodgkins رنج می برد، باعث شد تا او بتواند جایزه بهترین بازیگر نقش مکمل را از "New York Film Critics" دریافت کند. در همان سال ایفای نقشی در فیلم «Mean Streets» اثر کارگردان بزرگ سینما "مارتین اسکورسیزی" به همراهی "هاروی کیتل" شروعی برای مجموعه ای از کارهای مشترک او با این کارگردان بزرگ شد. موفقیت بزرگ بعدی دنیرو هنگامی بود که "فرانسیس فورد کاپولا" او را برای نقش دون کورلئونه جوان در فیلم "پدرخوانده دو" محصول 1974 انتخاب کرد. ارائه شخصیتی چند لایه در این فیلم با آن لهجه قوی و شیرین سیسیلی که نتیجه ساعتها تمرین و مطالعه بود منجر به دریافت اولین جایزه اسکار برای بهترین بازیگر نقش مکمل مرد شد...

آلفردو جیمز پاچینو  (Alfredo James Pacino)در 25 آپریل 1940 در محله هارلم شرقی _نیویورک سیتی_ از پدر و مادری ایتالیایی به دنیا آمد. پدرش سالواتور پاچینو _زاده شهر کورلئونه_ کارمند شرکت بیمه و مادرش رز پاچینو _دارای نژاد امریکایی، ایتالیایی_ خانه دار بود و پدربزرگ و مادربزرگ او در اصل اهل سیسیل بودند. او تنها فرزند خانواده بود. پدر و مادرش هنگامیکه آلفرد تنها دو سال داشت از هم جدا شدند و او و مادرش به همراه پدربزرگ و مادر بزرگش به محله فقیر نشین برونکس زو نقل مکان کردند.
آلفردوی کوچک بچه بسیار حساسی بود و والدین مادرش چنان از اوحمایت و مراقبت می کردند که او تا سن هفت سالگی حق بیرون رفتن از خانه را نداشت. اما پس از هفت سالگی توانست همراه مادرش به سینما برود. او مجذوب هنر بازیگران شد. در مدرسه شاگرد خیلی موفقی نبود اما همیشه در تمامی نمایش‌های مدرسه خوش می‌درخشید. معلمانش متوجه استعداد خدادادی او شدند و غالبا از او می‌خواستند تا کتاب مقدس را با صدای بلند بخواند اما اینکار او را ارضا نمی‌کرد. در سن چهارده سالگی بعد از تماشای نمایشنامه‌ای از چخوف تصمیم گرفت وارد عرصه بازیگری شود و برای همین وارد دبیرستان هنرهای زیبا شد اما از آنجایی که بجز درس انگلیسی در هیچکدام از دروس موفقیتی به دست نیاورد درسن هفده سالگی دبیرستان را ترک کرد.
پاچینو همانند بسیاری از بازیگران سینما شغلهای متفاوتی مانند پیغام رسان راهنمای سینما و سرایداری آپارتمان را تجربه کرد و در کنار آن به کلاسهای بازیگری می رفت و سپس به استودیوی هربرت برگف پیوست. در سال 1961 به جرم حمل اسلحه غیر مجاز توقیف شد. مادر او مشوق اصلیش بود اما متاسفانه هنگامیکه پاچینو 23 سال داشت مادرش را طی یک بیماری از دست داد و این ضریه سنگینی برای او بود. او تصمیم گرفت به خواسته مادرش جامه عمل بپوشاند و روزی بازیگر بزرگی شود. از سال 1967 در نمایشهای ریز و درشت بسیاری ایفای نقش کرد. از سال 1970 به بعد به نظر می‌رسید در کار خود پختگی لازم را یافته و سبک خود را پیدا کرده است اما او هنوز ستاره رسانه ها نشده بود.

پل لئونارد نيومن 26 ژانويه سال 1925 در کليولند، ايالت اوهايو، متولد شد. خانواده وي مرفه بودند و پدرش تاجري موفق در زمينه فروش لوازم ورزشي بود. در دوران کودکي کمتر کسي از اعضاي خانواده گمان مي‌‌کرد که پل در آينده به بزرگترين بازيگر سينما در عصر خود بدل شود. مادرش معتقد بود که پل چهره مناسب و فيزيک دوست‌ داشتني‌اي دارد و ممکن است بتواند به عنوان مدل در آينده کاري پيدا کند. اما پدرش معتقد بود که پل مي‌بايست تجارت خانوادگي را ادامه دهد. پدرش ريشه‌اي آلماني - يهودي داشت و مادرش يک ايرلندي کاتوليک بود. پل در دوران کودکي به فوتبال آمريکايي علاقه‌مند شد و مطمئن بود که در آينده يکي از قهرمانان مطرح و موفق اين رشته خواهد شد. هنگامي که پدرش از او خواست در دانشکده به رشته اقتصاد بپردازد، پذيرفت. اما اگر چه در اين رشته با جديت به مطالعه پرداخت و به نظر دانشجوي موفقي مي‌آمد ولي نتيجه امتحانات رضايت‌بخش نبود و خيلي زود همه فهميدند که او به درد اين رشته نمي‌خورد.

نام کامل : مارتین لوچیانو اسکورسیزی
نام هنری : مارتین اسکورسیزی
حرفه : کارگردان _ فیلمنامه نویس _ تهیه کننده
متولد 17 نوامبر 1942_ نیویورک

اسکورسیزی در فلاشینگ نیویورک و در خانواده‌ای ایتالیایی آمریکایی به دنیا آمد. مارتین کودک نحیف و رنجوری بود که اکثر اوقات به خاطر بیماری آسم در خانه به سر می‌برد. مادر و پدرش که هر دو متولد 1912 بودند و هر دویشان هم در دهه نود از دنیا رفتند در آن زمان در صنعت پوشاک مشغول بودند و در همان مواقع بود که مارتین هوای سینما به سرش زد. به همین خاطر آرزوی اصلی‌اش را که کشیش ‌شدن بود رها کرد و از مدرسه علوم مذهبی مستقیما به دانشگاه فیلمسازی نیویورک رفت تااینکه در سال 1966 مدرک تحصیلی اش را دریافت کرد.
او پس از فارغ‌التحصیلی شروع به ساخت فیلم‌های کوتاهی کرد که مشهورترین آنها « صورت‌تراشی بزرگ (1967) » بود که شخص بی‌نامی را نشان می‌داد که مشغول تراشیدن صورتش است و آنقدر این کار را ادامه می‌دهد تا این که صورتش پر از خون شده و در ادامه با تیغ گلویش را می‌برد. فیلم کنایه‌ای از مداخله آمریکا در جنگ ویتنام بود و نام دیگر فیلم نیز به همین علت « ویتنام 67 » بود. این فیلم کوتاه با وجود نگرانی‌هایی که از لحاظ موضوعی ایجاد کرده بود، نوید آینده روشنی برای این فیلمساز جوان می‌داد.
اسکورسیزی در سال 1967 اولین فیلم بلندش با نام « کی داره در می زنه؟ » را ساخت که یک فیلم سیاه و سفید با بازی هاروی کایتل و تدوین تلما شون میکر بود. اتفاقا بعدها همین دو نفر به مدت طولانی همکاریشان را با او ادامه دادند. در این فیلم کاملا سبک کاری اسکورسیزی و مضمون مورد علاقه‌اش که بعدها در خیابان‌های پایین شهر آن را ادامه داد واضح بود. همان زندگی خیابانی ایتالیایی آمریکایی‌های نیویورک، تدوین سریع،‌ موسیقی پس‌زمینه الکترونیک راک و همان مرد نقش اول به دردسر افتاده.

جک نیکلسن در 22 آوریل 1937 در نیویورك بدنیا آمد. مادرش او را به وطن خود یعنی نپتون واقع در نیوجرسی، جایی كه توسط مادربزرگش بزرگ شده بود آورد، در حالی كه همیشه فكر می‌كرد مادر واقعی‌اش، خواهر بزرگ‌تر اوست. جک از موقعیت واقعی‌اش بی‌خبر بود تا اینكه در 1974 توسط خبرنگاری كه درباره زندگی او تحقیق می‌كرد از آن آگاه شد. اما جزئیات این مسئله نامعلوم ماند چون در آن زمان هم مادر و هم مادربزرگش مرده و رازهایشان را با خود به گور برده بودند. در نتیجه نیكلسون هیچ تصوری از پدر واقعی‌اش نداشت. اما به هر حال این واقعیتی بود که می‌بایست پذیرفته می‌شد.
مادر نیكلسون ـ كه خودش او را خواهر خود می‌دانست ـ رقصنده و بازیگر بااستعدادی بود و توانسته بود خود را بر روی صحنه مطرح كند. پدربزرگ جك، كه در زندگی او نقش پدرش را بازی می‌كرد، جك را به سینما و همچنین میخانه ها می‌برد. این مرد در سال 1955 به خاطر نوشیدن بیش از حد مشروب، مرد. جك، جوان خوش چهره و شادی بود. او وارد دبیرستانی در Manasquan در نیوجرسی شد ولی تحصیلش را ادامه نداد. او هم‌چنین در بسیاری از نمایش‌های مدرسه‌اش بازی می‌كرد. وقتی هفده ساله بود در سفری كه به كالیفرنیا برای دیدن خواهرش رفت تصمیم جدی گرفت كه بازیگر شود.
او به عنوان پسر پیغام رسان در واحد كارتون MGM مشغول به کار شد و بازیگری را در گروهی بنام «بازیگران تئاتر حلقه» تعلیم دید و به همراه این گروه شروع به اجرا بر صحنه تئاتر و هم‌چنین تلویزیون كرد.